Ieder kind wil het liefst normaal zijn
Het kabinet wil fors bezuinigen op speciaal onderwijs en jeugdzorg. Dat zal uiteindelijk veel meer kosten.
Deze week wordt de begroting van Onderwijs in de Tweede Kamer behandeld. Het zou dan ook over speciaal onderwijs moeten gaan. Zeker is dat echter niet. In het regeerakkoord wordt er namelijk geen woord aan gewijd. Maar wie de moeite neemt de financiële bijlage te lezen ziet dat er de komende jaren 300 miljoen wordt bezuinigd op dit type onderwijs. En dat is nog niet alles: het leerwegondersteunend onderwijs en het praktijkonderwijs worden budgettair dicht geschroeid; het achterstandenbeleid wordt met 50 miljoen gekort.
Waarom? Het kabinet zwijgt erover in alle talen. Vermoedelijk is de achterliggende gedachte dat er te veel en steeds meer kinderen niet meer in staat zijn om het reguliere onderwijs te volgen. Inderdaad is dat een serieus probleem. Welk kind wil ’anders’ zijn? En welke ouders willen niet dat hun kind gewoon goed meekomt op school?
Hoe komt het dan dat steeds meer kinderen hulp nodig hebben? Wat is er met hen aan de hand? Ze zijn ziek of gehandicapt, hebben een verstandelijk beperking, vertonen ernstige gedragsproblemen of hebben een psychiatrische stoornis. En niet zelden hebben ze combinaties van deze kenmerken. Voor het Amsterdamse voortgezet onderwijs is het pas uitgezocht: 50 procent van de jongeren met een ’rugzakje’ (extra begeleiding vanuit het speciaal onderwijs, zodat ze op het reguliere onderwijs kunnen blijven) heeft een stoornis in het autistisch spectrum, meer dan een kwart heeft ADHD en nog eens zo’n vijftien procent heeft een angststoornis of is depressief.
Dat er steeds meer kinderen met een stoornis zijn, komt natuurlijk doordat we steeds beter in staat zijn om die stoornissen te herkennen. Vervolgens stellen we ook – terecht – hoge eisen aan het onderwijs en aan startkwalificaties. Dat gaat wringen en dus is een aantal jaren geleden bedacht dat deze kinderen en jongeren extra hulp zouden moeten krijgen. En verdraaid: het werkt!
Een ambulant begeleider helpt de leerling en de school om de jongeren op een ’gewone’ school te houden. Dat lukt vaak wonderwel: leerlingen die van een school voor voortgezet speciaal onderwijs overstappen naar het mbo mét een rugzakje (een ambulant begeleider) zijn succesvoller dan kinderen die vanuit het ’gewone’ vmbo instromen in het mbo.
Dat betekent niet dat we tevreden achterover kunnen leunen. De ambitie moet zijn om voor elk kind passend onderwijs te maken. Door bijvoorbeeld de spankracht van docenten en hun didactische vaardigheden te vergroten. Het speciaal onderwijs wil die kennis graag overdragen. Het kan ook door meer jeugdzorg in te zetten. Want bijvoorbeeld ADHD hoeft niet altijd een probleem te zijn, maar is dat wel heel snel als ouders niet goed in staat zijn structuur te bieden. En dat komt vaak weer omdat ze zelf problemen hebben. Maar helaas, ook op de jeugdzorg wordt 300 miljoen bezuinigd.
Dit kabinet wil en moet bezuinigen. Maar waarom op deze manier, zo zonder visie? Waarom praat men over trampolines maar maakt men valkuilen? Kinderen die in het reguliere onderwijs een pain in the ass zijn voor docenten en medeleerlingen, worden van spijbelaars thuiszitters. Ze zullen geen startkwalificatie behalen en een zeer slecht perspectief hebben op de arbeidsmarkt. Ze zullen afhankelijk worden van een uitkering of erger.
Ik hoop dat een meerderheid van de Kamer zal eisen dat er een samenhangend beleid komt voor kinderen en jongeren in problemen. Versterk de zorgstructuur rond de scholen, rust docenten beter toe, gebruik de expertise van het speciaal onderwijs, leerwegondersteunend onderwijs en praktijkonderwijs, zet jeugdzorg en GGZ in. Dan zal op den duur blijken dat dat goedkoper is! Niet alleen omdat je dan kunt besparen op speciale voorzieningen maar vooral omdat op die manier meer jongeren een positieve bijdrage aan de samenleving zullen geven.
Ella Kalsbeek is bestuursvoorzitter Altra Jeugd en opvoedhulp en speciaal onderwijs
© Trouw 2010, op dit artikel rust copyright.
Reacties (14)
Dat kinderen met ADHD of een stoornis in het autismespectrum speciaal onderwijs nodg hebben, zou dat wellicht kunnen liggen aan (gebrek aan) structuur in het huidige onderwijs? (of vergis ik me hierin?) Ik heb asperger, maar dat is pas een paar jaar geleden vastgesteld toen ik allang middelbare school en vervolgopleiding had doorlopen. Ondanks mijn gevoel 'anders'te zijn, en de emotionele problemen vandien, ben ik best redelijk door mijn reguliere opleidingen gerold. Ik vraag me dus of of kinderen met ADHD of ASS perse speciaal onderwijs nodig hebben, of dat ze ook al zijn geholpen met beter gestructureerd regulier onderwijs.
Daalen, Den Haag op 08-11-2010, 13:22
Al dat gepruts aan kinderen schaadt meer dan het baat. De oplossing is in:
1. afschaffen van de (nep)hulpverlening
2. afschaffen van het openbare (dwang)onderwijs.
Maak van educatie een particuliere branche evenals iedere andere voorziening zoals onderdak, eten, kleding, speelgoed en vakanties. De vraag en het aanbod krijgen dan de ruimte elkaar op te zoeken. O ja, laat de uitgespaarde belastingcenten wel in de zakken van de ouders zodat zij die zelf kunnen uitgeven aan het onderwijs dat hun kind nodig heeft.
Al Monita, Tilburg op 08-11-2010, 13:20
vervolg: de docente van het jaar ene Trudie Coenen,lerares Nederlands op het Montessoricollege verklaarde 'de pukkels' te krijgen van een overleg met 'allemaal mensen uit de Zorg, met een grote Z'. Van al die hulpverlening met hun 'intervenieringen in een zorgverleningstraject' liggen de echte probleemkinderen te schateren in hun bedje. Zij verklaart regelmatig de hulpverleningsmaffia te boycotten door bijv. tijdens een studiedag er lekker tussenuit te knijpen en naar de kapper te gaan. Ze zit er 'een-op-een' bovenop en bereikt veel meer dan dat hele leger hulpverleners. Need to say more? Een dijk van een artikel. Volkskrant 22/10, p. 18
N, Amsterdam Zuidoost op 08-11-2010, 11:20
Ik lees op de website van Altra:
Altra is een grote instelling voor Jeugd & Opvoedhulp en Speciaal Onderwijs in regio Amsterdam. Deze combinatie van hulpverlening en onderwijs binnen één instelling is uniek. Daardoor kan Altra een totaalpakket van hulp en onderwijs aanbieden. Problemen bij de opvoeding beperken zich meestal niet uitsluitend tot het gezin of de school. Door zowel thuis als op school hulp te bieden, is de hulp effectiever en de kans op een positief resultaat aanzienlijk groter.
Juist. Een grote organisatie dus, die zijn werkgelegenheid bedreigd ziet. Ik herinner me een Volkskrantartikel enkele weken geleden waarin(Vervolg)
N, Amsterdam Zuidoost op 08-11-2010, 11:16
@Theo Stam. Dat u gewoon een aanhanger van Bruin 1 bent; Soit. Maar de volstrekte denkleegte van deze zinsnede "We moeten terug naar echte oplossingen. Dat er hier bezuinigd wordt bij Jeugdzorg en het speciale onderwijs vind ik prima. Weg met de in stand gehouden negatieve groepspolarisatie" is te erg voor woorden.WELKE ECHTE OPLOSSINGEN? Theo, maak je eens kwetsbaar doe een voorstel en laat je bekritiseren en weghonen door anderen.
Joris Driepinter, Libertas et Humanitas op 08-11-2010, 11:16
Dat de diagnose beter is, is irrelevant. Als dat de oorzaak zou zijn, dan waren de problemen er vroeger ook, alleen het stempeltje niet. Kennelijk lukte het destijds wel om kinderen in de klas te handhaven, zonder rugzakjes zelfs. Dat dezelfde probleemkinderen in het huidige onderwijs nu niet meer kunnen worden gehandhaafd komt door al dat groepswerk. Dat geeft onrust, juist moeilijk voor onrustige kinderen. Het huidige onderwijs MAAKT onrust. Om dan adhd te diagnostiseren is voor iedereen voordelig, juf, school en zorg. Alleen niet voor de kinderen. Ik zeg NIET dat adhd onzin is. Alleen dat het onderwijs de problemen versterkt.
G. Verhoef, Almere op 08-11-2010, 11:07
Het ergste is dat ze inderdaad niet weten wat het is om een handicap te hebben en welke hulp daar bij nodig is... Als het dan al helemaal niet besproken wordt is dat funest voor het speciaal onderwijs! Ik bied me aan om mee te schrijven aan die visie, dus Mark bel me maar!
Ronald Heidanus, Tilburg op 08-11-2010, 11:07
Quote: "Ze zijn ziek of gehandicapt, hebben een verstandelijk beperking, vertonen ernstige gedragsproblemen of hebben een psychiatrische stoornis. En niet zelden hebben ze combinaties van deze kenmerken."
Het systeem is mijns inziens doodziek, maar dat is onbespreekbaar. Het is gewoon een kwestie van oorzaak-gevolg. Maatschappelijke problemen worden gemaskeerd door psychiatrische etiketjes, de pilletjes houden te vaak de gecreëerde krankzinnigheid in stand. We moeten terug naar echte oplossingen. Dat er hier bezuinigd wordt bij Jeugdzorg en het speciale onderwijs vind ik prima. Weg met de in stand gehouden negatieve groepspolarisatie!
Theo Stam, Middelburg op 08-11-2010, 09:42
Dit kabinet schrijft kinderen die niet 'normaal' zijn gewoon af. Normaal = passen in de mal van het bestaande totalitaire onderwijssysteem. Ouders worden het bos van de hulpverlening ingestuurd op zoek naar een etiketje voor hun kind. Geen etiketje? Geen passend onderwijs. In dat bos woont een aantal 'hulpverleners' dat goed verdient maar niet kan luisteren. Op mijn kinderen bleef geen enkel etiketje plakken. Voor hen was de school geen veilige plek waar ze zich konden ontwikkelen. 'Ondanks' dat zijn ze goed op hun pootjes terecht gekomen. Ze hebben zichzelf ontwikkeld.
Ilse, Westland op 08-11-2010, 09:41
Ik begrijp dat opgroeien in Amsterdam bijzonder ziekmakend is:
'Voor het Amsterdamse voortgezet onderwijs is het pas uitgezocht: 50 procent van de jongeren met een ?rugzakje? (extra begeleiding vanuit het speciaal onderwijs, zodat ze op het reguliere onderwijs kunnen blijven) heeft een stoornis in het autistisch spectrum, meer dan een kwart heeft ADHD en nog eens zo?n vijftien procent heeft een angststoornis of is depressief.'
Ik zie hier in huis met 3 jongvolwassen kinderen hier niets van terug. Allen gezond en goed presterend. Eentje doet op dit moment vrijwilligerswerk in het onderwijs in Ghana. Ook daar geen explosie van ADHD of autisme
N, Amsterdam Zuidoost op 08-11-2010, 09:40
Ongelooflijk knap dat ex-PvdA-Kamerlid Kalsbeek, zo'n heel artikel weet te schrijven zonder ook maar in een komma het welzijn van het KIND te noemen. Aan dit soort bestuurders, voor wie een kind hetzelfde is als het product waspoeder, gaan scholen en jeugdzorg kapot.
De PvdA was voorstander van mammoetfusies. Daar verzuipen kinderen in en de leerkrachten komen om in vergaderingen en administratie. Juist 'probleem'-leerlingen worden daar de dupe van. Een vriendin van mij, lerares, begeleidt in haar vrije tijd drie 'probleem'-leerlingen. Dat kan niet meer op school, vroeger was daar tijd voor.
ADHD wordt deels aangepraat door de pillenmaffia.
Peter Zwitser, Amsterdam op 08-11-2010, 09:36
Ieder kind wil het liefst normaal zijn en geef hem dus een normale behandeling en niet een speciale. Overal worden sentimentele argumenten opgevoerd om niet te hoeven bezuinigen. In wezen gaat het er om om de baan niet te verliezen. Die driehonderd miljoen moeten ook hier gewoon geaccepteerd worden. Zoals dat ook op ontwikkelingshulp en cultuur moet.
Bukky, Amsterdam op 08-11-2010, 09:31
"Dat er steeds meer kinderen met een stoornis zijn, komt omdat we steeds beter deze stoornis herkennen".
Volgens mij zijn er 2 heel andere oorzaken:
- er is een hele industrie rond ADHD ontstaan waar onderwijs, ouders GGZ en niet te vergeten de farmceutische industrie samen de geldbuidel horen rinkelen zodra er ADHD geroepen wordt.
- ouders nemen steeds minder verantwoordelijkheid voor kinderen die wat extra aandacht nodig hebben en na de creche dumpen ze die bij de scholen en de zorg.
bert, amsterdam op 08-11-2010, 09:29
Ik hebdit stuk met verbazing gelezen. Quote: 'Dat er steeds meer kinderen met een stoornis zijn komt natuurlijk omdat we steeds beter in staat zijn om de stoornis te herkennen' Maar 0,6-1% heeft autisme, maar 3% ADHD. Langzamerhand is echter ieder kind een labelkind! http://dorienkok.wordpress.com/2010/04/29/reken-even-mee/
Quote: ..als ouders niet in staat zijn structuur te bieden. En dat komt omdat ze zelf problemen hebben.
Pardon?
Onderzoek: 80% van de leerkrachten weet niet
wat hij of zij met een kind dat anders is aan moet. Dat geeft om de woorden van de auteur te gebruiken 'pain in the diagnoses, oftewel onterechte diagnoses
Dorien Kok, Huizen op 08-11-2010, 09:18