Er is nog hoop voor de jeugdzorg
“Nederland lijdt aan bestuursobesitas en het is hoog tijd dat we de overheid op dieet zetten”, aldus Minister-president Rutte in zijn regeringsverklaring van vorige week. Het principe: “Je gaat erover of niet” moet resulteren in “een krachtige overheid die toe kan met minder belastinggeld, minder regels en minder ambtenaren en bestuurders”.
Spaghetti
Na op te sommen waar dat minder allemaal neerslaat, constateert de Minister-president “dat het democratisch en ook vaak het effectiefst is zoveel mogelijk over te laten aan het bestuur dat het dichtst bij de mensen staat”. Daarom -zo staat er- gaat de jeugdzorg naar de gemeenten. Direct daarop volgt de alinea: “En als het verstandiger is om te centraliseren, doen we dat. Vandaar één nationale politie met als argumentatie “geen bestuurlijke spaghetti, maar de regie in één hand”. Heldere taal. De politie kun je niet overlaten aan het bestuur dat het dichtst bij de mensen staat ook al is dat democratisch en vaak het effectiefst en aan de jeugdzorg is bestuurlijke spaghetti wel besteed en de regie in één hand niet nodig.
Tel uit je winst
Met het oog op verbetering van de effectiviteit van de jeugdzorg wordt in het Regeerakkoord van VVD en CDA de stelselherziening aangekondigd. Een stelselwijziging waarin er één financieringsstroom komt voor het huidige preventieve beleid, de provinciale vrijwillige jeugdzorg, de jeugd-lvg en jeugd-ggz. Deze zorg, de gesloten jeugdzorg, de jeugdreclassering en jeugdbescherming worden in lijn met het advies van de Parlementaire Werkgroep Toekomstverkenning Jeugdzorg gefaseerd overgeheveld naar de gemeenten. Een operatie die een doelmatiger en doeltreffender systeem oplevert en de jeugdzorg ook nog eens 300 miljoen goedkoper maakt.
Werk aan de winkel
De stelselherziening typeren als een grote operatie is niet te veel van het goede. Zeker in relatie tot de in het Regeerakkoord voorgenomen inperking van intergemeentelijke samenwerking (afschaffen WGR+) en het alleen van onderaf tot stand kunnen komen van gemeentelijke herindeling is de overheveling van jeugdzorg van rijk, provincies en verzekeraars naar gemeenten een heidens karwei. Om over de voor de hand liggende ruzies over de bundeling en wie wat achter mag houden van de financiën van ministeries, provincies en zorgverzekeringen maar te zwijgen. Kortom minstens vier jaar werk aan de winkel voor de stelselaars.
Geen bezigheden buitenshuis
Maar in het megakarakter van de klus schuilt wellicht ook de oplossing. Nu Den Haag de komende jaren zijn handen meer dan vol heeft met de stelselherziening is het verstandig tijdens de verbouwing de verkoop niet door te laten gaan. Dus even geen beleid voor achter de voordeur, even geen Savanna-debatten, even geen wachtlijsten, even geen experimenten. Geen tijd voor Haagse bezigheden buitenshuis.
Ruimte voor vakmanschap
Minister-president Rutte sluit in de regeringsverklaring zijn betoog over bestuursobesitas en spaghetti af met een passage over veel meer ruimte voor vakmanschap. “Voor de vakman en vakvrouw in het onderwijs, de politiekorpsen en de zorg die verlost moeten worden van overbodige en onzinnige regels en procedures. De verhouding tussen management en werkvloer moet veranderen in het voordeel van de werkvloer. Schaalverkleining, menselijke maat.” Een meer dan voldoende legitimatie je als jeugdzorg even niet te bemoeien met de stelselaars en je energie op de inhoud te richten.
De jeugd heeft de toekomst
Laat jeugdzorg, jeugdgezondheidszorg, onderwijs en welzijn in de grote stad en de regio de krachten bundelen en een koers uitzetten waarin de toekomst van de jeugd belangrijker is dan de toekomst van het stelsel. En dan zien we over vier jaar wel hoever de Haagse stelselaars zijn en wat de vakmensen er mee kunnen.
Gerard van Pijkeren
Geen opmerkingen:
Een reactie posten