Zwerfjongeren, vervlogen dromen
Bericht geplaatst op 14 december 2010 om 21:44 door John van Boven in Bestuur
(Dikkie van Gijssel) Voor de ChristenUnie roept de term "zwerfjongere" een gevoel van machteloosheid op. Als samenleving zijn we kennelijk niet in staat jongeren, kinderen veiligheid, geborgenheid en onderdak te bieden. Door wat voor omstandigheden dan ook komen er in Nederland, in Zwolle jonge mensen op straat te staan. We hebben al eerder als raad dit jaar aangedrongen op beleid inzake deze problematiek, maar als we stil staan bij de werkelijkheid dan komt de schrijnendheid wel heel dicht bij. Maandagavond hebben we een debat gevoerd over de aanpak van zwerfjongeren.
Er zijn kennelijk situaties dat ouders/opvoeders, beroepskrachten niet het vermogen hebben om kinderen, jongeren onderdak te bieden. We kunnen ons voorstellen dat ouders niet in alle situaties de opvoeding kunnen geven die nodig is, niet voor niets zijn er Centra voor Jeugd en Gezin, CJG. We hopen dat zowel de ouder als het kind de weg hier naar toe kan vinden en de hulp die nodig is, ook krijgt of doorverwezen wordt.
Nu is nog zo dat, zodra de jongere 18 jaar wordt, er geen beroep meer op jeugdzorg gedaan kan worden en er geen adequate overdracht plaatsvindt. Gaat heen en warm u, heb ik betoogd. We laten hem/haar gewoon in de steek! Ook de professionals geven aan dat dit niet zou mogen, maar het systeem zit hen dwars . Ook hier zien we het paard achter de wagen gespannen, we hebben een probleem, bedenken daar een methode voor en zo wordt dit uitgevoerd. Als de praktijk toch anders is, wordt dit niet aangepast, maar wordt de betrokken hulpvrager in de kou gezet.
De wethouder belooft een integrale aanpak. Maar jeugdzorg valt onder het beleid van de provincie en als gemeente hebben we daar maar bij aan te sluiten. Gelukkig heeft de wethouder toegezegd dit proces nauwkeurig te volgen, want binnenkort valt ook dit terrein binnen de verantwoordelijkheid van de gemeente. Toch zullen alle betrokken instanties hierin nauw samenwerking zoeken, want anders is de jongere weer het kind van de rekening.
In Zwolle tellen we op dit moment ca 70 jongeren die geen dak boven hun hoofd hebben. 70 kinderen die geen liefde, licht en lucht, rust, regelmaat en reinheid krijgen, 70 kinderen die zonder goede start het leven ingaan, geen dromen, maar zorgen. Misschien nog wel idealen, maar zijn die ooit realiseerbaar?
De gemeente heeft een concept kanskaart voor de jeugd gepresenteerd. Ik heb de wethouder daaraan herinnerd. Zijn dit dan ook de laatste jongeren die daadwerkelijk op straat terecht komen? Ik heb niet de illusie dat dit zo is, maar als ChristenUnie willen we onze uiterste best doen dat dit zo min mogelijk gebeurt.
Een ander aspect wat we benoemd hebben is het ontbreken van de rol van de ouders bij de aanpak. Nergens in het voorstel wordt dit beschreven. Wij hebben aangedrongen op herstel van de relatie met en de verantwoordelijkheid van de ouders zelf. Natuurlijk begrijpen we dat dit niet in alle gevallen vanzelfsprekend is, toch is het gezin de beste plek die elk kind toekomt en nodig heeft. Een hotel, zoals Trias jeugdzorg wil realiseren is prima voor de korte termijn. Helaas is dat nodig. Toch willen we zien dat er alles aangedaan wordt om een echt thuis te bieden. In ons verkiezingsprogramma hebben we geschreven: worden zoals je bedoeld bent. Ieder moet de kans krijgen op een plek, waar hij/zij tot ontplooiing en bloei kan komen. Zo heeft de Schepper dit bedoelt en daar willen we aan werken.
Het Trimbos-instituut heeft met een aantal andere partijen het Convenant 'Weerbaarheid Jongeren' ondertekent. Doel is zelfredzaamheid en weerbaarheid bij jongeren te bevorderen.